حیاط خانه ما

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز            کز سر صدق میکند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان             قال و مقال عالمی می کشم از برای تو

عشق تو سر نوشت من، خاک درت بهشت من          مهر رخت سرشت من، راحت من رضای تو

خرقه زهد و جام می گرچه نه در خور همند               اینهمه نقش می زنم از جهت خیال تو

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست         جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو